Hoe kom ik van dat eiland af?
In gesprek met dirigente Inge Lage Venterink
Inge Lage Venterink groeide op in een klein Twents dorpje. Toen ze ging studeren aan het conservatorium in Amsterdam, ging er een wereld voor haar open. En dat terwijl ze er al een studie tot muziekdocent aan het conservatorium in Enschede op had zitten. Tijdens haar studie HAFABRA Directie werd ze geprikkeld en uitgedaagd en kwam ze op plekken waar ze nog nooit was geweest. Het was ook hét moment dat ze haar stip op de horizon bepaalde. Inge zou de eerste vrouwelijke defensieorkestdirigent worden. En ze is hard op weg naar haar droom.
Vragen om hulp
Inge is nu 32 jaar en 5 jaar geleden afgestudeerd. ‘Dat betekent dat het nog wel even duurt hoor voordat ik überhaupt kans maak om aangenomen te worden als defensieorkestdirigent’, grapt ze. ‘Maar het lijkt me wel geweldig als ik daar op mijn 50ste mag staan.’ Inge heeft intussen meerdere harmonie- en fanfareorkesten gedirigeerd en werkt daarnaast veel op projectbasis.
‘Op den duur merkte ik steeds meer dat je als dirigent vooral aangewezen bent op jezelf. Hoe kom ik van dat eiland af? Hoe ga ik mezelf blijven ontwikkelen en kom ik vooruit? Je hoort dirigenten eigenlijk nooit vragen om hulp, maar die behoefte is groter dan je denkt. Het is ontzettend belangrijk om een netwerk op te bouwen in onze sector en waardevol om met gelijkgestemden te kunnen sparren. Dat kan dankzij de BvOI.’
‘Als dirigent ben je altijd een beetje alleen en ik denk dat de BvOI daar een hele belangrijke rol in kan vervullen. De bond opent deuren. Als het gaat om verbinding, netwerken en handreikingen om jezelf verder te ontwikkelen. Dat is positief voor mij als dirigent, maar ook voor de sector als geheel.’